KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/3548 E., 2025/9218 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1593 E., 2022/1109 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
376 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, 20.09.2020 tarihli tutanağı düzenleyen kamu görevlilerinin somut olayda tarafsız olamayacağı için hükme esas alınamayacağı, olay günü kayda alınan görüntülerin müvekkilinin rızası dışında alınması nedeniyle yasak delil olduğu ve hükme esas alınamayacağı, kabul edilse dahi hakaret etmediğinin görüldüğü, sözlerin kaba söz, argo ve hitap mahiyetinde olduğu, hakaret saikiyle hareket etmediği ve eleştiri sınırlarını aşmadığı gerekçeleriyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık savunması, katılanların beyanları, CD izleme tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmamıştır.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken mağdur sayısı dikkate alınıp artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/3548, K. 2025/9218, 15 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama