Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3642 K.2025/11221

Yapılan ön inceleme neticesinde; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suçun vasfına yönelik olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, suç vasfının doğru olarak belirlenmediğine, 5237 sayılı Kanun’un 125/3.a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunun oluştuğuna, uzlaşma kapsamında bulunmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, başka bir yargılama sırasında tanık olarak dinlenilen mağdura yönelik hakaret eyleminin, mağdurun tanıklık yapması sebebiyle yerine getirdiği bir kamu görevinden dolayı işlendiğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125/3.a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. l

V. KARAR