Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/418 K.2024/2346

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanığın yokluğunda verilen gerekçeli karara ilişkin tebligatın bildirdiği en son adresi ile aynı olan Merkezi Nüfus İdare Sistemi adresine öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinin usulsüz olduğu,

bu nedenle sanığın asıl karara yönelik 26.07.2022 tarihli başvurusunun 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince yasal süresinde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine dair 02.09.2022 tarihli ek kararın kaldırılarak ve 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yerel Mahkemece 02.09.2022 tarihli ek karar ile sanığın temyiz başvurusu hakkında ret kararı verilmiştir.

3. Tebliğname'de, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının 03.10.2013 olan karar tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği düşüncesi belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın asıl karara ve temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteği, şikâyetçinin yalan beyanda bulunduğuna, atılı suçu kabul etmediğine, suça konu mesajları göndermediğine, çocukları Mustafa Selçuk Oğulcan Ş.'nin dinlenmesi gerektiğine, karara itiraz ettiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 09.05.2012 günü saat 00:35'te kullandığı telefon ile eski eşi olan şikâyetçinin telefonuna "Gen testine, testine hazır olsun p...çin." şeklinde mesaj gönderdiği, gönderilen bu mesaj ile oğlunun babası olmadığını ima etmek suretiyle şikâyetçinin şeref ve saygınlığını zedeleyecek biçimde somut bir fiil atmak suretiyle hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Düşünce Yönünden

03.10.2013 tarihli mahkumiyet kararı itibarıyla 8 yıl olan olağan zamanaşımı dolmadan bozma üzerine 19.06.2018 tarihinde yeniden mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Taraf beyanları, mesaj tespit tutanağı ve Bilgi Teknolojileri İletişim Kurumu'nun cevabi yazısı doğrultusunda sanığın üzerine atılı hakaret suçunun sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Tarafların müşterek çocukları Mustafa Selçuk Oğulcan Ş.'nin inceleme dışı mağdur sıfatı bulunmakla dosya kapsamında dinlendiği anlaşılmakla sanığın bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

C. Sair Sebepler Yönünden

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR