Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/42 K.2023/16586

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2019/1789 Esas, 2019/3189 Karar sayılı asıl ve 31.12.2019 tarihli ek kararlarının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında;

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 inci maddesi uyarınca 8.840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2019/1789 Esas, 2019/3189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden; ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 31.12.2019 tarihli ve 2019/1789 Esas, 2019/3189 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemlerinin özetle; tanıkların katılanların arkadaşları olduğu ve beyanlarına itibar edilmesinin hatalı olduğu, dosyadaki CD görüntülerinin olayın başlangıcını göstermediğini kasıtlı olarak mahkemeye eksik gönderildiği, lehe hükümlerin ve haksız tahrik hükümlerinin tartışılmadığı, sanık hakkında zincirleme suç şartlarının oluşmamasına rağmen uygulandığı bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün ve ek kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde ... Adalet Sarayı güvenlik noktasından geçen sanığın güvenlik görevlisi olarak çalışan katılanlarla yaşadığı tartışmada katılanlara hitaben alenen sinkaflı sözler ile hakaret ettiği, "Allahsızlar, kitapsızlar, sizin ananızı avradınızı sinkaf ederim." demek suretiyle katılanların görevlerini yapmalarına engel olduğunundan bahisle hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece;

tanıklar ..., ... ve ...'nin birbirleri ile tutarlı anlatımları ve kamera kayıtlarından sanığın katılan ...'a alenen hakaret ettiği, kendisini tutmasına rağmen eylemini kesmemek suretiyle katılan ...'ın düşmesine neden olduğu ve katılana karşı cebir suretiyle mukavemette bulunduğunun kabulüyle sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kararında, toplanan delillerin karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıf tayin edildiği, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecelerinin takdir kılındığı, sanığın savunmasının inandırıcı gerekçelerle reddedildiği ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediği kabul edilerek sanık müdafiinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının.” temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Hakaret suçu yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasının Kanun'a uygun olduğu, katılanın beyanının CD görüntüleri ve tanıklar ..., ... ile ...'nin beyanlarıyla desteklenmesi karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlemediği şeklinde ileri sürülen istinaf nedenlerinin yerinde görülmediğine dair Bölge Adliye Mahkemesinin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yerel Mahkemece sanığın hakaret eylemini katılan ...'a yönelik işlediğinin kabul edilmesi karşısında; sanığın eylemini tek bir fiil ile birden fazla kişiye karşı işlediği belirtilerek yasal olmayan gerekçeyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği artırım yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,