Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4215 K.2025/11476

Yapılan ön inceleme neticesinde;sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, kararın usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı olup bozulması gerektiğine yöneliktir. 2.Şikayetçi vekilinin temyiz istemi; Yerel Mahkeme tarafından söz konusu yasa hükmüne aykırı olacak şekilde, suçun mağduruna duruşma günü ve yargılamanın bildirilmediğine, kamu davasına katılma hakkı engellendiğine, katılma kararı verilmediğine, delilerin takdir ve tayini gereken bir yargılamada sanığın savunması alınmadan derhal beraat kararı verildiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna, ceza verilmesine, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.03.2014 tarih ve 2013/12-74 Esas, 2014/140 Karar sayılı ilamı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılamasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanık savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden 5271 sayılı Kanun'un 193. maddesinin ikinci fıkrasına yanlış anlam verilerek sanığın sorgusu yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR