Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/425 K.2024/4405

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkemenin 01.04.2013 tarihli kararıyla sanık hakkında katılan ... Yıl'a yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş, karar Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 20.04.2016 tarihli kararı ile bozulmuştur.

2.Bozma üzerine Yerel Mahkemenin 21.03.2017 tarihli kararıyla sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir, bu kararın 04.05.2017 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde 28.06.2017 tarihinde sanığın kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararıyla aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, sübuta, eksik inceleme yapıldığına, açıklanan ve resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 06.12.2012 tarihli savunması olduğu ve bu tarihe hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile yeniden suçun işlediği tarih arasındaki durma süresi de eklendiğinde 8 yıllık olağan zamanaşımının hüküm tarihinde gerçekleştiği gözetilmeden, davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR