Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4600 K.2025/11999

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, görevli memurlara hakaret etmediğine, bu durumun tanık beyanları ile de ortada olduğuna, herhangi bir delil olmadan hakkında mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın diğer temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, savunmalarının tanıklar M.G. ve S.S.S. tarafından doğrulanması, polis olan tanık B.B.'nin aşamalardaki beyanlarında sanığın hakaret eylemine ilişkin bir anlatımın bulunmaması karşısında; tanık beyanları yöntemince tartışılıp reddedilmeden ve mağdur anlatımlarına hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR