Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4608 K.2023/20119

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında, Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarih 2014/191 Esas, 2014/1362 karar sayılı kararıyla imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, anılan Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararının sanıklar müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 05.02.2020 tarihli ve 2019/1985 Esas, 2020/3711Karar sayılı kararıyla, 7143 sayılı Vergi ve Diğer Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı Kanun'a eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

3. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün 05.04.2022 tarihli yazıları ekinde yapı kayıt belgesinin sunulması nedeniyle, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun geçici 16 ncı maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz isteğinin, hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkillerinin bu yapıda kiracı olduklarına ve bahse konu imara aykırı olan yerin sanıklar tarafından yapılmadığına bu durumun dosyaya sunulan 2006-2020 yılı fotoğraflardan anlaşılacağına, sözkonusu yerdeki imara aykırılığın müvekkilleri tarafından giderilmediğine, bu nedenlerle sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen tespit edilecek nedenlerle düşme kararının kaldırılması gerektiğine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların, yapı ruhsatı olmadan inşa ettikleri işyerinin önünde 17x8 m ölçülerinde demir konstrüksiyon üzerine şeffat etermit kaplı ayrıca 6.00x200 ve 10x3 ölçütlerinde etraf branda üstü şeffaf etermit kaplı kullanım alanı yaratması şeklindeki eylemleri nedeniyle haklarında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada davaya konu yer ile ilgili olarak yapı kayıt belgesinin alınmış olması nedeniyle 3194 sayılı İmar Kanunu'nun geçici 16 ncı maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiince ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde, suça konu imara aykırı yapıya ilişkin olarak, imara aykırılığı kapsayacak şekilde yapı kayıt belgesinin alındığı İzmir Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün yazıları ve ekinde yer alan yapı kayıt belgesinden anlaşılmakla ve düşme kararının yasal dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrasında; kişinin ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde açılan kamu davasının düşmesine karar verileceğinin düzenlenmesi karşısında sanıklar müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR