Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4704 K.2025/11914

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri özetle; hukuka aykırı karar verildiğine, atılı suçu işlemediğine, samimi anlatımda bulunmasına rağmen savunmasına itibar edilmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, cezalandırılmaya yeter, kesin bir delilin bulunmadığına, eylemin kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle hakaret olarak değerlendirilemeyeceğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Temel cezanın belirlenmesi sırasında "tercihen adli para cezası seçilmek suretiyle" denilmesine karşın sanık hakkında 1 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle çelişkiye neden olunması,

2. Tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve sanığın tekerrüre esas başkaca sabıkasının da bulunmaması karşısında, anılan ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre 5237 saylı Kanun'un 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR