Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4769 K.2025/11316

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanığın eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın aşamalardaki olay günü kovid olduğuna, sağlık durumunun çok kötü olduğuna, kronik hastalığının bulunduğuna yönelik savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 2.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca uygulama yapılırken adli para cezasının gün karşılığının 354 gün yerine 442 gün yazılması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR