Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4887 K.2025/12471

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; katılanların kurul halinde çalışmadığına, ihaleye fesat karıştırdıklarına ve beyanlarının çelişkili olması sebebiyle itibar edilmemesi gerektiğine, görüntü kayıtları incelenip tüm deliller tartışılmadan verilen kararın adil yargılanma hakkını ihlal ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanıklar ... ve ...'ın sanık savunmalarını doğrular mahiyette beyanlarda bulunmaları, katılan ...'in soruşturma aşamasında sanığın ''bu yaptığınız yanınıza kalmayacak'' dediğini, başka ne söylediğini duymadığını beyan etmesine karşın kovuşturma evresinde hakaret ettiğini söylemesi karşısında, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, gerekçesiz karar verilerek Anayasa'nın 141., 5271 sayılı Kanun'un 34., 223. ve 230. maddelerine muhalefet edilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın savunmasında katılan ...'un kendisine hakaret ettiğinden bahsetmesi, tanık ...'nun sanık savunmalarını doğrulaması karşısında, sanığın 06.11.2018 tarihli şikayet beyanı da dikkate alınarak soruşturma sonucunun akıbeti araştırılmak suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129/3. maddesinin uygulama olanağının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

b)Şikayetçilerin sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesi uygulanırken artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR