Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/4976 K.2025/10932

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; tanık beyanlarına taraflı olması nedeniyle itibar edilmemesi gerektiğine, eksik inceleme sonucu verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin tartışılmadığına ve resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın savunmasında, polis memurları tarafından darp edildiğini belirtmesi, dosyada mevcut sanığa ait adli muayene raporları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR