Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5 K.2023/17703

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2016 tarihli, 2016/560 Esas ve 2018/376 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 35 inci, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Üst Cumhuriyet savcısı, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanıkların istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükümler kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 11ay hapis ve 1.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Tebliğnamede sanık ... hakkındaki hükmün kesin nitelikte olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği yönünde görüş belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istemi; atılı suçu bilmeyerek işlediğini, maddi nedenlerden dolayı yaptığını, hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. 2. Sanık ...'nın temyiz istemi; şoförlük yapmak için gittiğini, göçmen olduklarını bilmediğini, bilmeden bu işe karıştığını, hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların, maddi menfaat karşılığında 18 göçmeni yasa dışı yollardan Yunanistan'a gitmelerine yardımcı olmak amacıyla ...'dan ... ilçesine doğru minibüs ile götürdükleri sırada, polis ekipleri tarafından yolda durdurulmaları üzerine yakalandıkları olayda, sanıkların göçmen kaçakçılığına teşebbüs suçunu işlediklerinin sanıkların savunmaları, göçmenlerin beyanları, tutanak ve araçta bulunan eşyalara ilişkin tespit karşısında, sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların mağdurları ... İlçesinden Yunanistan ülkesine yasa dışı yollardan geçmesine imkan sağlamak için mağdurlardan para aldıkları, sanıkların ...'dan içerisinde yabancı uyruklu mağdurların bulunduğu araç ile yola çıktıkları, 17.07.2016 tarihinde saat 05:00 sıralarında ...

İlçesi ... kavşağında polis ekipleri tarafından durdurulduğu şeklinde gerçekleşen olayda, eylemlerinin mağdur beyanları, sanık savunmaları, tutanaklar ve HTS kayıtları karşısında sabit olduğu, İlk Derece Mahkemesince her ne kadar teşebbüs hükümleri uygulanmış ise de, 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasına 6008 sayılı Kanun'la eklenen "suç teşebbüs aşamasında kalmış olsa dahi tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur." cümlesinin suç tarihinde yürürlükte olduğu nazara alındığında sanıklar hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm tamamen kaldırılarak,

Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkında tamamlanmış göçmen kaçakçılığı suçundan mahkumiyet hükümleri verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... hakkındaki İlk Derece Mahkemesince verilen kararı artıran Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyize tabi olduğundan tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

A. Sanıkların Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanıkların atılı suçu işlediğinin sabit olduğu hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanıklara yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanıkların temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,