Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5106 K.2025/18389

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmü Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince kaldırılarak atılı suçtan hapis cezasına mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığı temyiz istemi, davaya konu paylaşımı kendisinin yapmadığına, bu hususta eksik araştırma yapıldığına, şüpheden sanığın yararlanacağına ve kovuşturma izninin alınmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, 10.08.2017 tarihinde Adalet Bakanlığı tarafından kovuşturma izninin verildiği anlaşılmış ve bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

1. Sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi ve ihbar formu ekinde sunulmuş ekran görüntüleri dışında suça konu paylaşımlara ilişkin dijital materyal inceleme raporunda bir tespitin bulunmaması karşısında; davaya konu paylaşımın tespitine yönelik açık kaynak araştırması yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de; İlk Derece Mahkemesi tarafından 7000 TL adli para cezasına hükmedilmesi ve verilen hükmün yalnızca sanık tarafından istinaf edilmesine karşın Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeden, 11... gün hapis cezasına hükmedilerek, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR