Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5170 K.2025/13289

Yapılan ön inceleme neticesinde; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun işlendiğine dair dosyada yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme neticesinde karar verildiğine, sanığa karşı orantısız güç kulllanıldığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; delillerin toplanmış olması ve haksız tahrike konu olabilecek bir durumun dosya kapsamında tespit edilememiş olması nedeniyle sanık müdafiinin diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir.

Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve eylemin pandemi tedbirleri kapsamında sokağa çıkma kısıtlamasının olduğu bir günde işlendiğinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı hâlde aleniyet hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza belirlenmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,