Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5285 K.2025/14757

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; mağdur polis memurları ile sanığın arasında önceden husumet olduğuna, polis memurlarının sanığı yaralayıp hakaret ettiklerine, sonrasında da sanık cevap verirken kameraya aldıklarına, atılı suçu işlediğine dair her türlü, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan İncelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, bozma sebebi dışındaki diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1.Mahkemece hükme esas alınan kamera görüntülerine ilişkin CD’nin duruşmada izlenmesi, yeterli kanaat elde edilememesi halinde bu kez konusunda uzman tarafsız bilirkişi raporu aldırılarak polis memurlarının sanığa yönelik haksız fiil oluşturan eylemlerinin ne olduğu belirlenip gerekçede açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

2. Kabule göre de; hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,