Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5380 K.2025/13002

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın elindeki belgenin seyahat için yeterli olduğu yanılgısıyla hareket ettiğine, atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, kamera kaydının hukuka aykırı delil niteliğinde olması nedeniyle hükme esas alınamayacağına ve sanığın bu hususa tepki gösterdiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine, seçenek yaptırımların gözetilmediğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı.

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen. "Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır ilamın tekerrüre esas alınmaması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün sekizinci bendi kaldırılıp yerine 'Sanık hakkında Konya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/753 Esas, 2017/80 Karar sayılı ilamı ile yaralama suçundan verilen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının 20/02/2017 tarihinde kesinleştiği mahkeme karar örneği ve adli sicil kaydından anlaşıldığından; dolayısıyla TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından sanık hakkında verilen cezanın TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE İNFAZ EDİLMESİNE' ibarenin eklenmesine karar verilmiş ise de; aleyhe istinaf talebi bulunmadığından, sanığın kazanılmış hakkı korunarak,

5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın İlk Derece Mahkemesince tekerrüre esas alınan Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/521 Esas, 2015/229 Karar sayılı ilamı ile verilen 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi" hususu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; "...cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinden sonra gelmek üzere "aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Konya

15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/521 Esas, 2015/229 Karar sayılı ilamına konu 2 ay 15 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi