KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/5972 E., 2024/1370 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Ek karar sayısı
- 2021/1587 E., 2022/1974 K.
- Suç
- Fuhuş
- Karar
- Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
408 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın üç mağdura yönelik fuhuş suçundan, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 120,00 TL adli para (2 kez), 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezalarıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ve 2021/1587 Esas, 2022/1974 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hükmedilen cezaların sırasıyla 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para (2 kez), 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezalarına indirilmesi suretiyle sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir.
3. Bölge Adliye Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, dosyasının Yargıtay incelemesinden geçmesi talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/5972, K. 2024/1370, 8 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama