Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/6222 K.2026/1642

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, davaya konu sözlerin üçüncü kişilere cevap niteliğinde olduğu ve yorum içeriğinde Cumhurbaşkanının kastedilmediğine, sözlerin hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığına, siyasilere yönelik eleştiri sınırının geniş tutulması, aksi kanaatte ise verilen cezanın ertelenmesi veya adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesinde belirtilen seçenek yaptırıma çevrilmemesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiş, adli sicil kaydında engel sabıkası bulunan sanık hakkında aynı Kanun'un 51. maddesinin uygulanamayacağı anlaşılmış ve bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

İncelemeye konu paylaşımın altında bulunan yorumda yazılan ifadelerin muhatabının katılan olduğunun dosya kapsamından anlaşılamaması nedeniyle matufiyet şartının gerçekleşmediği gözetilmeden sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR