Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/6442 K.2025/14226

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; yargılama sırasında ikrar içeren savunması ve mağdurun şikayetinden vazgeçmiş olması karşısında, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının yerinde olmadığına, beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, mağdurun beyanı, olay tutanağı ve dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerürre esas alınan ilamda tekerrür hükümlerinin uygulanmış olması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR