KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/6451 E., 2025/737 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/224 E., 2022/1043 K.
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; mahkumiyet kararının hukuka aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması talebine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Kanun'un 184. maddesinin birinci fıkrasında "Yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran." kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup 3194 sayılı Kanun'un 5. maddesinde "Bina, kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.
Somut olayda; sanığın bilirkişi raporu ile dosyada mevcut tutanaklara göre bina vasfında olmayan ve taşıyıcı sistemi de etkilemeyen sundurma yapması şeklindeki eyleminin, imar kirliliğine neden olma suçunun yasal unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/6451, K. 2025/737, 14 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama