Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/6996 K.2025/20900

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, yeterli delil bulunmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görüldüğünden, bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1. Sanığın, suç tarihinde tek eylemle Cumhurbaşkanına ve katılana hakaret ettiğinin kabul edilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren aynı Kanun'un 299. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinden, eylemin birden çok katılana yönelik olduğu şeklindeki gerekçeyle uygulama olanağı bulunmayan 43/2. maddesinin tatbiki,

2. 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması esnasında hesap hatası yapılarak sonuç hapis cezasının ''1 yıl 20... gün'' yerine, ''1 yıl 18... gün'' olarak eksik hesaplanması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

l

V. KARAR