Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7073 K.2025/15063

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği suçun unsurunun olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine, indirim maddelerinin uygulanmadığına, beraatına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına göre, sanığa iftira atmalarını gerektirecek nitelikte husumetleri dosyaya yansımamış olan şikayetçi sandık görevlilerinin aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları ve olay tutanağı karşısında, alt sınırdan ve takdiri indirim nedenleri de uygulanarak kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görüldüğünden, bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR