Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7116 K.2026/274

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, davaya konu sözlerin tartışma yaşadığı M. A. isimli şahsa yönelik olduğuna, herhangi bir şekilde Cumhurbaşkanının kastedildiğine yönelik bir delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanacağına, siyasi kişiliklerin ağır eleştiriye katlanma yükümlülükleri bulunduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, davaya konu ifadenin yazılma amacı ve anlam bütünlüğü birlikte değerlendirildiğinde sanığın sözleri ile Cumhurbaşkanını hedef aldığına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş ve bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

Sanığın facebook isimli sosyal medya platformunda yer alan bir grup içerisinde Cumhurbaşkanına hakaret etmesi eyleminde, anılan facebook grubunun herkese açık olup olmadığı ile paylaşım ve yorumların herkes tarafından görülme olanağı bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra, aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla 5237 sayılı Kanunu’nun 299/2. maddesinin uygulanması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR