Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7155 K.2025/4491

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, emniyet görevlilerinin açık kaynak araştırması adıyla uyguladıkları delil elde etme yönteminin hukuka aykırı olduğuna, AİHM içtihatlarına göre Devlet başkanlarının hakaret konusunda diğer insanlardan ayrı yerde konumlandırılamayacağına, 27.11.2015 tarihli paylaşımın siyasi eleştiri niteliğinde olduğuna, 20.10.2015 ve 26.10.2015 tarihli paylaşımların ise sanığın kendisine ait olmayıp herhangi bir yorum eklenmeksizin yeniden gönderildiğine, sanığın suç kastının bulunmadığına, 13.10.2015 ve 10.08.2015 tarihli paylaşımların ise hakaret unsuru taşımadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın herkese açık olan sosyal medya hesabından gerçekleştirdiği davaya konu paylaşımların tespitine dair açık kaynak araştırma tutanağı ile sanığın savunmaları doğrultusunda atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak;

Sanık müdafiinin 21.09.2021 tarihli oturumda lehe hükümlerin uygulanması talebinin 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerini de kapsaması, sanığın adli sicil kaydına göre, daha önce kasıtlı suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunmaması nedeniyle erteleme hükümlerinin uygulanmasına engel bir durum olmadığının da anlaşılması karşısında, suçun işlenmesinden sonra yargılama sürecindeki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR