Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7263 K.2025/14880

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, katılan vekiline tebliğ edilen Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, 5271 sayılı Kanun'un 294 ve 295. maddeleri uyarınca sunulacak temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği taktirde temyiz isteminin reddine karar verileceğine dair ihtarın bulunmaması nedeniyle katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğunun kabul edildiği ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, paylaşımda yer alan sözlerin ağır eleştiri kapsamında yer almadığına, suçun unsurlarının oluştuğuna, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR