KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/740 E., 2025/1432 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/523 E., 2022/741 K.
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün kesinleştiğine ve kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarından açılan kamu davaları neticesinde verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizi üzerine, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden kurulan hükmün onanarak kesinleştiği, kasten yaralama suçu yönünden kurulan hükmün bozulduğu,
bozma sonrası yargılamada 5237 sayılı Kanun'un 265/1. maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulmuş ise de bozulan hükmün kasten yaralamaya ilişkin olması ve Adli Tıp Kurumu'ndan alınan rapor içeriğine göre yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğinde olmaması karşısında kasten yaralama eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçu kapsamında kalması nedeniyle kasten yaralama suçuna yönelik karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/740, K. 2025/1432, 22 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama