Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7467 K.2025/4505

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak düşme hükmü kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; dosya içerisinde mevcut yapı tatil zaptının tarihi ve imara aykırılığın henüz giderilmemiş olması doğrultusunda zamanaşımı sebebiyle düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir. Sanık müdafiinin temyiz istemi, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın eyleminin mal sahibiyle yaptığı sözleşme gereği inşaat işlerini tamamlamaktan ibaret olduğuna, davaya konu yapıya ilişkin yapı kayıt belgesi alındığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

21.10.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre davaya konu yapının 2007-2008 yılları arasında inşa edildiği kanaatine varıldığı anlaşılmakla zamanaşımı süresinin bu tarihten itibaren işlemeye başlayacağı belirlenmiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 184/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 67/2-c maddesi uyarınca suç tarihinden 24.05.2021 olan iddianamenin düzenlendiği tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, bu nedenle sanık hakkında düşme hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,