Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7812 K.2025/7714

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun reddi ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. İstinaf başvurusunun reddi kararına katılan vekilinin itirazı üzerine itiraz mercii tarafından itirazın kabulüne ve istinaf başvurusunun reddi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri; sanığın Facebook hesabının kendisine ait olduğunu kabul ettiğine, hesabının ele geçirildiğini iddia eden sanığın herhangi bir resmi makama müracaat etmediğine, savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, davaya konu ifadelerin hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

İhbar evrakı ekinde bulunan ekran görüntüleri dışında sanığın davaya konu paylaşımları yaptığına dair açık kaynak araştırma raporunda bir tespitinin bulunmaması ve 19.06.2013 tarihinde sanığın, hesabının ele geçirildiğini beyan eder paylaşımı ile tüm dosya kapsamı doğrultusunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde beraat hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,