Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7833 K.2025/6107

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; 18.12.2013 olan paylaşım tarihi ve konuşmanın içeriği gözetildiğinde, katılanın 1994 yılında yaptığı konuşmanın paylaşılmasının katılana hırsız demek suretiyle hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğuna ve davaya konu ifadelerin eleştiri sınırlarını aştığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi, sanığın, bizzat katılanın daha önce sarf ettiği cümleleri herhangi bir ekleme yapmaksızın alıntılamak suretiyle paylaşması ve sanığın katılanın şahsına yönelik hakaret niteliğinde bir ifadesinin mevcut olmaması şeklindeki beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde beraat hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR