Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7872 K.2025/21140

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1 maddesi gereği reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzelterek esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, suçu işlediğine dair kesin, somut ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, suça konu sosyal medya hesabının sahibi olmadığına ve paylaşımları yapmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin yok sayıldığına, paylaşımların ifade özgürlüğü olarak değerlendirilmesi gerektiğine ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Somut olayda, sanığın, iddianamede yer alan yalnızca 3 numaralı paylaşımının muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olduğu olduğu gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,