Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/798 K.2024/7399

Kanun'un 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 04.09.2015 tarihinde kesinleşmiştir. 2.Sanığın denetim süresi içerisinde 04.12.2015 tarihinde dolandırıcılık suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine Karacabey

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2016 tarih, 2016/587 Esas, 2016/731 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. 3.Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına karşı sanık tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 21.02.2017 tarih, 2017/336 Esas ve 2017/385 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bozma üzerine Karacabey

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2021 tarih, 2017/168 Esas, 2021/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında aynı mahkumiyet hükmü kurulmuştur. 5.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakaret içerikli sözleri maçın hakemi olan şikâyetçiye söylemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Şikâyetçinin Türkiye Futbol Federasyonuna bağlı 25413 lisans numarası ile Bursa İl hakemliği yaptığı, olay günü Karacabey İlçe stadyumunda ... ve ...

2. Amatör Küme maçında orta hakem olarak görev aldığı, maçın 80. dakikasında ... takımından 2 forma numaralı 518083 lisans numaralı futbolcu olan sanığın kırmızı kart görerek oyundan atıldığı, bunun üzerine sanığın oyun alanını terkettiği esnada topu şikâyetçiye fırlatarak "Ananı sinkaf edeyim, o... çocuğu." şeklinde hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma ve tanık beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın eylemini aleni olarak işlemesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek, bunun dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede: Tüm dosya kapsamı, şikâyetçinin aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanık beyanı ve görev belgesi karşısında, sanığın şikâyetçiye hakarette bulunduğundan bahisle hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. B.

5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede: Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Ancak 6222 sayılı Kanun'un18 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında ayrıca maçtan yasaklanması şeklinde güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

23. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karacabey