Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/807 K.2023/16319

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile hükümlü hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci fıkrasının (b) bendi, üçüncü fıkrası ile 62 ve 52 inci maddeleri uyarınca 7 yıl 10 gün hapis ve 48.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 58 inci maddesi uyarınca da cezanın mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ve istinaf edilmeksizin kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.11.2022 tarih ve 94660652-105-65-6178-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149201 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149201 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas göçmen kaçakçılığı yapma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 79/1-a maddesi gereğince 4 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun'un 79/2-b maddesince 1/2 oranında yaptırım yapılarak belirlenen 6 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden, anılan Kanun’un 79/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken hesap hatası yapılarak 7 yıl 17 ay 7 gün hapis cezası yerine, 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesini takiben, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda, neticeten 6 yıl 12 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, hesap hatası yapılarak 7 yıl 10 ay hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu kararda, hükümlü hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, aynı maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 6 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedildiği, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu 7 yıl 17 ay 7 gün yerine 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezasına hükmedildiği,

devamında 62 inci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten 6 yıl 12 ay 10 gün yerine 7 yıl 10 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Aynı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca 1/2 artırımla 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

79 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/4 artırımla 7 yıl 17 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/6 indirimle 6 yıl 12 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, karardaki diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,”