Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8111 K.2025/13895

Yapılan ön inceleme neticesinde; Şikayetçinin 26.10.2020 tarihli beyanında şikayetçi olup davaya katılmak istediğini bildirmesine karşın katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince şikayetçinin kamu davasına katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilmiştir. Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Tebliğname'de; davaya konu sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olması ve hakaret suçunun unsurlarını oluşturması sebebiyle hükmün bozulması gerektiği görüşü belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın davaya konu mesaj içeriği ile katılanı kastettiğinin sabit olduğuna ve sözlerin hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, hakaret suçunun manevi unsurunun kast olduğu, sanığın davaya konu iletiyi sehven gönderdiği ve kısa bir süre içerisinde iletiyi sildiği anlaşılmakla yüklenen suç açısından failin kastının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,