Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8356 K.2023/21181

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın duruşmada bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligatın iade edilmesi üzerine bu sefer adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre kararın tebliğ edilmesi gerekirken, anılan Kanun'un 35 inci maddesine göre gerçekleştirilen tebliğ işleminin usulsüz olduğu, sanığın hakkında kurulan hükümleri usulünce öğrendiği tarihten itibaren süresi içinde temyiz başvurusunda bulunduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında,

1.Tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 25 gün karşılığı 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2.Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Aydın 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli ek kararı ile

Tehdit suçundan verilen adli para cezası kesin olduğundan sanığın temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın 02.11.2015 tarihli karara ilişkin temyiz isteğinin resen tespit edilecek nedenlere ilişkin olduğu, Sanığın 16.12.2015 tarihli ek karara ilişkin temyiz isteğinin, tehdit suçundan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hastasını acil servise getiren sanığın, hekim olan şikâyetçinin hastanın acil durumu olmadığını söylemesi üzerine sinirlenerek şikayetçiye yönelik "Siz ne biçim doktorsunuz gelin de ... de doktor görün" ve "Artist bunlar, artislik yapma, seni şikayet edeceğim o zaman görürsün, anneme bir şey olursa size gösteririm" demek suretiyle hakaret ve tehdit suçlarını işlediği sabit kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın 16.12.2015 Tarihli Ek Karara Yönelik Temyizi Yönünden

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un geçici 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

"Temyiz isteği kanuni süresinin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme ile birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sanığın 02.11.2015 tarihli karara Yönelik Temyizi Yönünden

Hakaret fiillinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Somut olayda sanığın katılana yönelik söylediği "Artist bu, artistlik yapma" sözlerinin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre; Sanık hakkında tehdit suçundan gün adli para cezası tercih edilmesine karşın, görevli memura hakaret suçundan aynı gerekçelerle hapis cezası tercih edilerek çelişki oluşturulması kanuna aykırı değerlendirilmiştir.

V. KARAR

A. 16.12.2015 tarihli Ek Karar Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararına sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.02.11.2015 tarihli Karar Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,