Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8389 K.2025/12794

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, bir kısım jandarma personelinin olay yerinde olmamasına karşın şikayetçi olarak gösterildiğine, Cumhuriyet savcısının emri olmadan hastaneye götürüldüğüne, teslim olduğu halde ters kelepçe uygulandığına ve duruşmalara katılmak istediğini beyan etmesine karşın yokluğunda hüküm kurulduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, cezaevinde olmayan ve sorgusu yapılmış olan sanığın hükmün verildiği 17.12.2019 tarihli oturuma gelmediği anlaşılmış ise de 5271 sayılı Kanun'un 194/2 uyarınca davanın yokluğunda bitirilebileceği belirlenmiş; olay tutanağı, katılan ve şikayetçi beyanları ile olay anına ilişkin ses ve görüntü kayıtlarının çözümüne ilişkin bilirkişi raporu doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunarak bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak; 1. Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması, 2. Mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanması sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR