Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8521 K.2025/16055

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; olayın ve suçun sübut bulmadığının açık olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın ikrarına, mağdur ... ile tanık ...'nin aşamalardaki beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine, engel sabıkası nedeniyle hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak,

Sanığın aşamalarda incir ağaçlarının yanına çöp bidonunun konulmasına ağaçlara zarar vereceği için itiraz etmesi üzerine mağdurun da kendisine hakaret ettiği şeklinde savunmada bulunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür

IV. KARAR