Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/8786 K.2025/16719

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında katılan vekilinin talebi üzerine hakaret suçundan verilen hüküm ile sanık müdafiinin talebi üzerine verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik katılan vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; katılanın haksız fiil olarak kabul edilecek bir tavır ve tutumu olmadığına, sinkaflı sözlerle kalabalık ortamda katılana hakaret eden sanığın cezalandırılmamasının hakkaniyete aykırı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 22.02.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre geçtikten sonra 20.03.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden