Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9047 K.2025/20838

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; paylaşımın matufiyet unsuru barındırdığına, katılanı toplum nezdinde küçük düşürme ve hakaret maksatlı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 126. maddesindeki “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” şeklindeki düzenleme ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak yapılan incelemede; katılanın fotoğrafının bulunduğu gönderiye yapılan yorumun katılana yönelik olduğu matufiyet şartının gerçekleştiği ve katılanın onur şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olduğu gözetilmeden sanık hakkında beraat kararı verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR