Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9362 K.2026/1459

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; yazdıklarını isim belirtmeden ve hedef almadan yazması, psikolojik tedavi görmesi ve olay tarihide alkol almasıyla söz konusu paylaşımı yapması ancak bir süre sonra pişman olup silmesi, katılandan özür dilemesi, mesajları silmesinin dikkate alınmaması ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, haksız tahrik hükümlerinin de uygulamasının gerekmesi, aleniyet hükümlerinin uygulanarak cezada artırım yapılmış olmasının hukuka aykırı olması nedenleriyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

24.12.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7571 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin 6-a bendinin (2) numaralı alt bendine göre hakaret (üçüncü fıkrasının (a) bendi hariç, madde 125 ) suçunun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR