Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9391 K.2025/13724

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında; Tehdit suçundan kurulan hükmün, kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; somut delil olmadan ceza verilmesi ve avukat talep ettiği halde avukat atanmadan mahkumiyetine karar verilmesi nedenleriyle hakkında kurulan mâhkumiyet hükümlerinin bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, tutanak ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Hakaret suçunun aleni olan hastane koridorunda işlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede eleştiri dışında başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanunu’nun 286/2-d maddesinde yer verilen “ ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname ’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE