Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9394 K.2025/5886

Yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş... ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, görevi yaptırmamak için direnme suçu açısından verilen asıl hükmün kesin nitelikte olup temyizinin mümkün bulunmadığı ayrıca;

sanığın yokluğunda kurulup müdafiine 04.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen hakaret suçuna ilişkin asıl hükme karşı, 5271 sayılı Kanun'un karar tarihinde yürürlükte olan 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 07.11.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,