Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9409 K.2025/20473

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; iddia konusu paylaşımların yapıldığı hesabın aleni olmadığına, paylaşımların eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, suça konu paylaşımların yapıldığı sosyal medya hesabı aleni olduğundan bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1. Sanığın, 26.11.2016 tarihinde sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımındaki sözlerin Cumhurbaşkanına yönelik hakaret niteliğinde olduğu, diğer tarihteki paylaşımların ise katılanın görevinin niteliği de dikkate alındığında eleştiriye daha fazla katlanmak zorunda olması ve kendisine yönelik eleştirilerin sınırlarının çok daha geniş tutulması gerektiğinden, suça konu paylaşımın muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, 2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26.11.2016 olarak yazılmaması, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR