KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/951 E., 2023/21464 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2023
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Ek karar sayısı
- 2018/4851 E., 2019/1891 K.
- Suç
- Hakaret
- Karar
- Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
522 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2018 tarihli ve 2018/60 Esas, 2018/297 Karar sayılı kararı ile avukat olan sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ilk fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten ve doğrudan 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesinin 06.09.2019 tarihli ve 2018/4851 Esas, 2019/1891 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun, kararın kesin nitelikte olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 279 uncu maddesinin ilk fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verilmiş, aleyhine itiraz başvurusunda bulunulmayan karar 17.10.2019 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Bölge Adliye Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinin beşinci fıkrası ile geçici 24 üncü maddesi uyarınca kararın temyiz edilebilir olduğuna, bu nedenle ek kararın kaldırılıp sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesine eklenen 5 inci fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmayacağı hükmünün getirildiği ayrıca 7343 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24 üncü madde ile de anılan Kanun'un 59 uncu
maddesinin 5 inci fıkrasının, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı; ancak hakaret suçundan sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kesin nitelikte verilen kararın, 1136 sayılı Kanun'un geçici 24 üncü maddesi kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/951, K. 2023/21464, 21 Eylül 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama