Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9510 K.2025/5768

Yapılan ön incelemede; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; belediyeye ait olan söz konusu taşınmaz kendisi tarafından kiralandığına ve kirası belediye tarafından tahsil edilen bir yerin kaçak olmasının mümkün olmadığına, kirada bulunduğu yerin ruhsatlandırılmasının kendisine yüklenemeyeceğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında aynı adrese ilişkin 06.03.2015 tarihli yapı tatil tutanağına istinaden Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/432 Esas, 2018/170 Karar sayılı kararı ile imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyet kararı verildiğinin ve istinaf incelenmesinden geçerek kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; incelemeye konu yer ile aynı olup olmadığına dair ayrıntılı ek bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 11.06.2013 tarihli ve 2013/13-293 Esas, 2013/297 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi de tatbik edilerek hüküm kurulup, önceki hükümle tayin edilen cezanın mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR