Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9992 K.2025/16045

Dairesi'nin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması,

bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, anılan Kanun'un 21/2. maddesine göre MERNİS şerhli çağrı kağıdının bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, yokluğunda verilen kararı içerir tebligatın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkileri bulunan ...'ın bilinen adresinden farklı adresinde anılan Kanun'un 21/1. maddesine göre,

...'in ise bilinen adresi yerine MERNİS adresine yapılan tebliğin iadesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğlerin usulsüz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılanlara tebliği ile tebliğ- tebellüğ evraklarının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, incelenmeksizin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, Oy birliğiyle,