Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/10862 K.2026/1911

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, tekerrüre esas alınan ilamın değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2.Sanığın temyiz dilekçesinde gerekçeli temyiz nedenlerinin bildirilmediği, ihtarlı tebliğe rağmen ise 7 günlük süreden sonra temyiz dilekçesinin sunulması nedeniyle temyiz isteminin reddi yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hükmün verildiğine, kendisine orantısız güç kullanıldığına, atılı suçu işlemediğinin kamera kayıtlarının incelenmesinde görüleceğine, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilen ve 27.06.2024 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik 03.07.2024 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu, temyiz nedenlerini bildirmesi için ihtarlı tebliğ üzerine sunduğu temyiz dilekçesini verme hususundaki kanuni düzenlemenin ise hak düşürücü süre olmadığından, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın tevil yollu ikrarına, katılanlar ... ile ... ve şikayetçiler ... K. ile ... H.'nin aşamalardaki beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından ve engel sabıkası nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Mağdur sayısı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR