Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/1159 K.2024/17850

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın yokluğunda verilen kararın tebliğinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca, bilinen en son adrese yapılması gerektiği, sanığın savunması alınırken ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunu bildirdiği, duruşma gününün tebliğ edildiği tarihte ise sanık ...

Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğundan bu tebligatın da usulüne uygun olmadığı, bu haliyle sanığın dosyada bilinen son adresinin soruşturma aşamasında ifadesi alınırken bildirdiği "Merkez Kayapınar 19/2 ... Kilis" adresi olduğu ve sanığın 25.02.2016 tarihli temyiz dilekçesinde de denetimli serbestlikten dolayı "Kilis ...Köyü" adresinde bulunduğunu bildirmiş olması karşısında. Mahkemece sanığın dosyada bilinen son adresinden farklı bir adrese (... ... Mahallesi ...

No.lu Sokak No:2 İç Kapı No:1 ...) yapılan tebliğ işlemi usulüne uygun olmadığından, öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz istemi süresinde kabul edilip 14.01.2016 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilip, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından mahkûmiyet kararları verilmiştir.

II. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-son cümle ve 125/1 maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında verilen 12.10.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR