Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/1190 K.2026/4122

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı saptanıp, 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca duruşma talebinin reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın adının, soyadının, kişisel bilgilerinin, fotoğraflarının ve paylaşımlarının bulunduğu şahsi ... hesabından doğan sorumluluğu ile emsal Yargıtay ve Bölge Adliye Mahkemesi kararları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, somut olayda suça konu hakaret içerikli yorumun sanık tarafından yazıldığının açık olduğuna, somut delil niteliğindeki dosyaya sunulan ekran görüntüleri de dikkate alınarak sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR