Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/12247 K.2025/1335

Dairemizce verilen 10.06.2020 tarihli ve 2016/6750 Esas, 2020/6240 Karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.12.2024 tarihli ve KD-2024/113034 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Mahkumiyet ilamında tekerrüre esas alınan Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/92 Esas 2008/206 Karar sayılı kararı ile sanığa verilen erteli 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün 19/06/2008 tarihinde kesinleştiği, TCK'nın 51/8. maddesi gereğince belirlenen bir yıllık denetim süresinin sonunda 19/06/2009 tarihinde infaz edilmiş sayıldığı,

işbu dosya kapsamındaki suç tarihinin 19/03/2013 olduğu göz önüne alındığında, söz konusu mahkumiyet ilamının tekerrüre esas alınması için beş yıl ve daha az süreli hapis ya da adli para cezasına mahkumiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl içerisinde suç işlenmiş olması gerektiğinden infaz rejimini doğrudan etkileyen söz konusu hükmün tekerrüre esas alınmaması, sanığın adli sicil kaydında yer alan Nevşehir

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/363 Esas 2008/265 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

TCK'nın 58. maddesi; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.

(3) Tekerrür hâlinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur. (4) Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz.

Kasten öldürme, kasten yaralama, yağma, dolandırıcılık, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti ile parada veya kıymetli damgada sahtecilik suçları hariç olmak üzere; yabancı ülke mahkemelerinden verilen hükümler tekerrüre esas olmaz. (5) Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz. (6) Tekerrür hâlinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir.

Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. (7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir. (8) Mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması, kanunda gösterilen şekilde yapılır.

(9) Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin, itiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi veya örgüt mensubu suçlu hakkında da uygulanmasına hükmedilir." biçimindedir. Somut olayda; tekerrüre esas alınan Nevşehir

2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.06.2008 tarihli 2008/92 Esas, 2008/206 Karar sayılı kararının 19.06.2008 tarihinde kesinleştiği, 1 yıl denetim süresi belirlendiğinden infaz edilmiş sayıldığı tarihin 19.06.2009 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesinde belirlenen 3 yıllık sürenin 19.06.2012 tarihinde suç tarihinden önce dolduğu ve bu kararın tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2009 tarihli 2008/172 Esas 2009/335 Karar sayılı kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

14.02.2013 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas alınabileceği anlaşıldığındanYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin 10.06.2020 tarihli ve 2016/6750 Esas, 2020/6240 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkralarının tekerrüre ilişkin kısımlarından "Nevşehir